سوره بقره آیه 37

فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ «37»

ترجمه : سپس آدم از پروردگارش کلماتی را دریافت نمود و خدا بر او ببخشید آری اوست توبه پذیر مهربان

تفسیر برهان ج 2 ص 283 : محمد بن یعقوب ، از علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از ابراهیم صاحب شعیر، از کثیر بن کلثمه، از حضرت امام جعفر صادق (ع) یا حضرت باقر (ع) نقل کرده است که درباره « فتلقی آدم من ربه کلمات... » حضرت آدم چنین گفت : هیچ خدایی نیست به جز تو، پاک و منزهی. خداوندا! تو را می ستایم. بد کردم و بر خود ستم ورزیدم؛ پس مرا بیامرز که تو بهترین آمرزندگانی. هیچ خدایی نیست به جز تو، پاک و منزهی. خداوندا! تو را می ستایم. بد کردم و بر خود ستم ورزیدم؛ پس مرا بیامرز و بر من رحم کن که تو بهترین رحم کنندگانی، هیچ خدایی نیست به جز تو، پاک و منزهی. خداوندا! تو را می ستایم. بد کردم و بر خود ستم ورزیدم؛ پس توبه ام را بپذیر، به درستی که تو بسیار توبه پذیر و مهربانی.